Hoe Mieke van haar rolstoel afkwam

Mieke was 47 jaar toen ze voor het eerst bij mij kwam. Een rustige timide vrouw die in een rolstoel mijn therapieruimte binnenkwam. Bewegen ging moeizaam en ze hoopte met de juiste therapie meer krachten op te doen zodat ze weer kon gaan lopen en fietsen. Ze had een enorme medische geschiedenis, maar medici konden de verlammingen in haar benen niet verklaren. Stap voor stap zijn we samen haar benen gaan trainen. Tijdens onze ontmoetingen bleek dat Mieke getraumatiseerd was en in een sociaal isolement leefde zonder baan of hobby’s. Er waren geen mensen of familieleden om haar heen en ze had momenten dat ze de zin van het leven niet meer zag. Eenzaamheid is verschrikkelijk en haar levensverhaal greep mij aan.

Gelukkig had ze vertrouwen in mij en boekten we vooruitgang in haar herstel. Ik stelde voor dat ze misschien af en toe eens naar het wijkhuis kon gaan. Daar kon ze deelnemen aan verschillende activiteiten; extra beweging kon haar therapie ondersteunen. Wat ik nog belangrijker vond, was dat ze in contact kon komen met andere mensen. Mieke ging. Al na de eerste keer kwam ze bij me terug en vertelde dat het goed was gegaan en ze binnenkort nog een keer wilde gaan. Het beviel en ze bleef het wijkhuis bezoeken. Sinds die tijd ging de therapie zo goed dat ze uiteindelijk de rolstoel niet meer nodig had. Mieke kon niet alleen weer lopen, ze werd zelfs begeleider van een wandelgroep. Inmiddels denkt Mieke na over de toekomst en ben ik blij dat ze weer vol in het leven staat. Letterlijk!

Mieke heet in werkelijkheid anders.

Plan
afspraak
088 246 04 60
Contact